Meinsje de Paauw

Op een koude maar zonnige ochtend in Januari liep ik in Park Overvoorde, ik zag die prachtige kale takken tegen de helder blauwe lucht, en moest denken aan dit gedicht van Chris van Geel. Direct ben ik naar huis gegaan om dit werk te maken !

Tuin op komst

De bomen laten op hun naakte vingers kijken,
ze zijn gemaakt van stof waar honger uit ontstond,
de takken zijn verhuld beknopte fraaie blijken
van dorst die zich vertakt, zich hecht onder de grond.